Talent verspillen aan Excel is geen strategie

Organisaties investeren veel in mensen.

Goede mensen. Slimme mensen. Ambitieuze mensen.

En vervolgens laten ze hen uren besteden aan kopiëren, plakken en overtypen.

Het is zelden een bewuste keuze. Het is gegroeid.

Een rapport dat ooit handmatig werd opgesteld. Een overzicht dat ooit tijdelijk was. Een controle die ooit logisch leek.

En voor je het weet is repetitie genormaliseerd.

Het probleem is niet Excel. Het probleem is acceptatie.

Wanneer hoogopgeleide professionals structureel repetitief werk doen, gebeurt er iets onder de oppervlakte.

Motivatie daalt. Eigenaarschap vervaagt. Initiatief verdwijnt.

Niet omdat mensen niet willen. Maar omdat hun energie naar taken gaat die geen denkwerk vragen.

Talent floreert in volwassen systemen.

Systemen waarin informatie automatisch stroomt. Waarin uitzonderingen zichtbaar worden. Waarin mensen hun tijd besteden aan interpretatie, verbetering en besluitvorming.

Repetitief werk is geen karaktertest. Het is een ontwerpfout.

Wie Excel als vangnet blijft gebruiken voor fundamentele procesproblemen, kiest niet voor efficiëntie.

Hij kiest voor middelmatigheid.

En middelmatigheid is zelden een strategische keuze. Het is meestal uitstel van herontwerp.