Inefficiëntie is vaak georganiseerd

De meeste inefficiëntie is geen fout.

Ze is ontworpen.

Niet bewust. Maar wel systemisch.

Een extra controle hier. Een tijdelijke Excel daar. Een handmatige overdracht omdat twee systemen niet met elkaar praten.

Op zichzelf lijkt het klein.

Samen vormt het een patroon.

Wanneer repetitie structureel wordt, ontstaat er een parallelle organisatie.

Een organisatie van spreadsheets. Mailoverzichten. Persoonlijke kennis. Informele checks.

Iedereen weet dat het beter kan. Maar niemand voelt zich eigenaar van het geheel.

En zo blijft inefficiëntie bestaan.

Niet omdat het niet zichtbaar is. Maar omdat het niet fundamenteel wordt aangepakt.

Optimaliseren binnen een slecht ontworpen systeem vergroot het probleem vaak.

Elimineren vraagt moed.

Het betekent dat je bestaande werkwijzen ter discussie stelt. Dat je afhankelijkheden zichtbaar maakt. Dat je accepteert dat sommige taken simpelweg niet meer horen te bestaan.

Inefficiëntie is zelden toeval. Ze is vaak georganiseerd.

En wat georganiseerd is, kan worden herontworpen.